Chaiyaphum and Phetchabun Food and Markets
Chaiyaphum and Phetchabun are Isan through and through, and the food shows it: sour, spicy, salty, and eaten with your hands as often as with a fork. The region is famous for two things. The first is the classic Isan trio — som tam (papaya salad), gai yang (grilled chicken) and sticky rice — eaten everywhere from the morning market to a roadside stop. The second is Phetchabun's sweet tamarind, the one local product that people drive out of their way to buy. Add in khanom chin (fresh rice noodles) with fish curry, mam (a fermented pork sausage that is the region's own specialty) and the markets that sell all of it, and you have the easiest way to understand these two provinces: taste them.
Chaiyaphum: Classic Isan Cooking
The dish you will eat most often in Chaiyaphum is gai yang: half a chicken, flattened, marinated in garlic, coriander root and fish sauce, grilled over charcoal until the skin is crisp and the meat is smoky. It is sold by the half or whole at roadside stalls and in markets, and the price is usually 150–250 baht for a whole chicken, labelled typical. It is eaten with sticky rice, which comes in a woven bamboo basket, and with som tam, the pounded salad of shredded green papaya, lime, fish sauce, chillies and peanuts. Together, the three make up the classic Isan meal, and you will see it on every table in the province. The som tam is the dish to watch: order it 'pet nit noi' (a little spicy) if you are not used to Isan heat, and 'pet mak mak' (very spicy) if you are. The salad is made to order in front of you, and the vendor will ask how spicy you want it — answer honestly, because they will believe you.
Photo: Takeaway, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons — Isan grilled chicken served with som tam papaya salad and sticky rice.
Mam — Chaiyaphum's Own Sausage
Mam is the food that Chaiyaphum is quietly proudest of. It is a fermented pork sausage, pink and sour, sold in small plastic packets at the morning market and in shops around the town. It is eaten raw or grilled, and it is the thing that people from Chaiyaphum bring as a gift when they visit friends elsewhere. It is also the thing that visitors either love or find too sour: try a little before you buy a lot. A packet costs 20–30 baht, labelled typical, and a bag of them is the usual souvenir. The morning market is the best place to buy it: the vendors will let you taste it, and they will tell you which maker is the best this week.
Chaiyaphum Markets
The morning market in Chaiyaphum town is the place to see the province's food at its best. It opens before dawn and is busiest between 6am and 9am, and by 10am the best stalls are already packing up. The stalls sell sticky rice and grilled chicken, som tam made to order, and the region's fruits and vegetables. The night market is smaller and more social: grilled meats, noodle soups, and the sweet drinks and desserts that Thai markets do so well. Both are worth a visit, and both are cheap: a full meal for two costs 100–200 baht, labelled typical. Bring cash: the small stalls do not take cards.
Phetchabun: Sweet Tamarind Country
Phetchabun's claim to food fame is the sweet tamarind, and the province takes it seriously. The tamarind is grown all over the province, and the sweet variety — big, fat pods with a sticky, sweet-sour flesh — is the one to buy. The best place to buy it is at the roadside stalls that line the highways: the pods are sold in plastic bags, and the price is usually 50–100 baht a kilo, labelled typical. The stalls are easy to spot: they have piles of tamarind pods and a sign saying 'tamarind'. The pods are eaten as a snack, or made into a drink. The best ones are the fat ones: they are the sweetest, and they are the ones that the locals buy.
Photo: Mattis, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons — Sweet tamarind pods, one split open.
Mountain Food: Khao Kho and Phu Thap Boek
The food on the mountains is different from the food in the towns, and it is worth the drive. The mountain restaurants serve the same Isan classics — gai yang, som tam and sticky rice — but they also serve the vegetables that grow in the cool mountain air: the cabbages from Phu Thap Boek, the strawberries from Khao Kho, and the mushrooms that grow in the pine forests. The cabbage is the famous one: the terraces on Phu Thap Boek are covered in it, and the restaurants serve it stir-fried with garlic, or in a soup with pork. The strawberries are the other famous one: they are grown on the hillsides around Khao Kho, and they are sold by the basket at the roadside stalls. The mushrooms are the most local: they grow in the pine forests, and the restaurants serve them in a soup or stir-fried. The mountain restaurants are also the place to try the local coffee: the cool air is good for coffee, and the small farms around Khao Kho grow it.
Phetchabun Markets and Roadside Stops
Phetchabun town has a morning market and a night market, both worth a visit. The morning market is the place to buy the province's produce: sweet tamarind, the vegetables from the mountains, and the fruits that grow in the province's orchards. The night market is the place to eat: grilled meats, noodle soups, and the sweet drinks and desserts that Thai markets do so well. The roadside stops are the other place to eat: the stalls along the highways sell grilled chicken, sticky rice and som tam, and the sweet tamarind that the province is famous for. The best of them are the ones with the most cars parked outside: they are the ones that the locals stop at.
Photo: Takeaway, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons — Khanom chin rice noodles with curry and fresh vegetables bought at a market.
What to Drink and Take Home
The drink to try in Phetchabun is the tamarind juice: it is made from the sweet tamarind, and it is sold in plastic bottles at the roadside stalls. It is sweet and sour, and it is the drink that the locals drink on a hot day. The other drink to try is the local coffee: the small farms around Khao Kho grow it, and the mountain restaurants serve it. The thing to take home is the sweet tamarind: a bag of pods is the usual souvenir, and it will keep for weeks. The other thing to take home is the mam from Chaiyaphum: a bag of the fermented sausage is the usual souvenir, and it will keep for a few days. The best place to buy both is at the morning market: the vendors will let you taste them, and they will tell you which is the best this week.
— ภาษาไทย —
ชัยภูมิและเพชรบูรณ์: อาหารและตลาด
ชัยภูมิและเพชรบูรณ์คืออีสานอย่างแท้จริง และอาหารก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน นั่นคือรสเปรี้ยว เผ็ด เค็ม และมักรับประทานด้วยมือบ่อยพอ ๆ กับใช้ส้อม ภูมิภาคนี้มีชื่อเสียงในสองเรื่อง เรื่องแรกคืออาหารอีสานคลาสสิกสามอย่าง ได้แก่ส้มตำ ไก่ย่าง และข้าวเหนียว ซึ่งรับประทานได้ทุกที่ตั้งแต่ตลาดเช้าจนถึงจุดแวะข้างทาง เรื่องที่สองคือมะขามหวานของเพชรบูรณ์ ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นเพียงอย่างเดียวที่ผู้คนยอมขับรถออกนอกเส้นทางเพื่อมาซื้อ เพิ่มขนมจีนกับน้ำยาปลา หมำ (ไส้กรอกหมูหมักที่เป็นของขึ้นชื่อของภูมิภาค) และตลาดที่ขายทั้งหมดนี้เข้าไป คุณจะได้วิธีที่ง่ายที่สุดในการเข้าใจสองจังหวัดนี้ นั่นคือการชิม
ชัยภูมิ: อาหารอีสานคลาสสิก
อาหารที่คุณจะได้รับประทานบ่อยที่สุดในชัยภูมิคือไก่ย่าง นั่นคือไก่ครึ่งตัวที่ถูกทุบให้แบน หมักด้วยกระเทียม รากผักชี และน้ำปลา ย่างบนถ่านจนหนังกรอบและเนื้อมีกลิ่นควัน ขายเป็นครึ่งตัวหรือทั้งตัวตามแผงข้างทางและในตลาด โดยราคาปกติอยู่ที่ 150–250 บาทสำหรับไก่ทั้งตัว รับประทานกับข้าวเหนียวที่ใส่ในกระติบไม้ไผ่สาน และกับส้มตำ ซึ่งเป็นสลัดมะละกอดิบที่ตำกับมะนาว น้ำปลา พริก และถั่วลิสง ทั้งสามอย่างรวมกันเป็นอาหารอีสานคลาสสิก และคุณจะเห็นมันบนทุกโต๊ะในจังหวัด ส้มตำเป็นอาหารที่ต้องระวัง สั่งว่า 'เผ็ดนิดหน่อย' หากคุณไม่คุ้นกับความเผ็ดแบบอีสาน และสั่งว่า 'เผ็ดมาก ๆ' หากคุณคุ้นเคยแล้ว สลัดนี้ตำสดต่อหน้าคุณ และผู้ขายจะถามว่าคุณต้องการเผ็ดแค่ไหน — ตอบตามความจริง เพราะพวกเขาจะเชื่อคุณ
หมำ — ไส้กรอกประจำชัยภูมิ
หมำคืออาหารที่ชาวชัยภูมิภาคภูมิใจอย่างเงียบ ๆ มันคือไส้กรอกหมูหมักที่มีสีชมพูและรสเปรี้ยว ขายในถุงพลาสติกขนาดเล็กที่ตลาดเช้าและในร้านค้าทั่วเมือง รับประทานดิบหรือย่างก็ได้ และเป็นของที่ชาวชัยภูมิจะนำไปเป็นของฝากเมื่อไปเยี่ยมเพื่อนที่อื่น นอกจากนี้ยังเป็นของที่นักท่องเที่ยวจะชอบหรือไม่ก็รู้สึกว่าเปรี้ยวเกินไป ลองชิมเล็กน้อยก่อนซื้อมาก ราคาถุงละ 20–30 บาท และถุงหนึ่งเป็นของฝากตามปกติ ตลาดเช้าเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการซื้อ ผู้ขายจะให้คุณชิม และจะบอกว่าผู้ผลิตรายใดดีที่สุดในสัปดาห์นี้
ตลาดในชัยภูมิ
ตลาดเช้าในตัวเมืองชัยภูมิเป็นสถานที่ที่เห็นอาหารของจังหวัดได้ดีที่สุด เปิดก่อนรุ่งสางและคึกคักที่สุดระหว่าง 6.00–9.00 น. และภายใน 10.00 น. แผงที่ดีที่สุดก็เริ่มเก็บของแล้ว แผงขายข้าวเหนียวและไก่ย่าง ส้มตำที่ตำสด และผักผลไม้ของภูมิภาค ตลาดกลางคืนมีขนาดเล็กกว่าและมีบรรยากาศสังคมมากกว่า มีเนื้อย่าง ก๋วยเตี๋ยว และเครื่องดื่มหวานและขนมหวานที่ตลาดไทยทำได้ดี ทั้งสองแห่งควรไปเยี่ยมชม และทั้งสองแห่งมีราคาถูก อาหารมื้อเต็มสำหรับสองคนราคา 100–200 บาท โปรดนำเงินสดมา แผงเล็ก ๆ ไม่รับบัตรเครดิต
เพชรบูรณ์: แดนมะขามหวาน
อาหารที่สร้างชื่อให้เพชรบูรณ์คือมะขามหวาน และจังหวัดนี้ให้ความสำคัญกับมันอย่างจริงจัง มะขามปลูกทั่วทั้งจังหวัด และพันธุ์หวานซึ่งเป็นฝักใหญ่เนื้อหนึบหวานอมเปรี้ยวคือพันธุ์ที่ควรซื้อ สถานที่ที่ดีที่สุดในการซื้อคือแผงข้างทางที่เรียงรายอยู่ตามทางหลวง ฝักมะขามขายในถุงพลาสติก ราคาปกติอยู่ที่ 50–100 บาทต่อกิโลกรัม แผงเหล่านี้สังเกตได้ง่าย มีกองฝักมะขามและป้ายที่เขียนว่ามะขาม ฝักมะขามรับประทานเป็นของว่าง หรือนำไปทำเป็นเครื่องดื่ม ฝักที่ดีที่สุดคือฝักอ้วน เพราะหวานที่สุด และเป็นฝักที่คนท้องถิ่นซื้อ
อาหารบนภูเขา: เขาค้อและภูทับเบิก
อาหารบนภูเขาแตกต่างจากอาหารในเมือง และคุ้มค่ากับการขับรถขึ้นไป ร้านอาหารบนภูเขาเสิร์ฟอาหารอีสานคลาสสิกแบบเดียวกัน ได้แก่ไก่ย่าง ส้มตำ และข้าวเหนียว แต่ยังเสิร์ฟผักที่ปลูกในอากาศเย็นบนภูเขา นั่นคือกะหล่ำปลีจากภูทับเบิก สตรอว์เบอร์รีจากเขาค้อ และเห็ดที่เติบโตในป่าสน กะหล่ำปลีเป็นผักที่มีชื่อเสียงที่สุด ไร่บนภูทับเบิกเต็มไปด้วยกะหล่ำปลี และร้านอาหารจะเสิร์ฟกะหล่ำปลีผัดกระเทียม หรือในซุปกับหมู สตรอว์เบอร์รีเป็นอีกอย่างที่มีชื่อเสียง ปลูกบนเนินเขารอบเขาค้อ และขายเป็นตะกร้าตามแผงข้างทาง เห็ดเป็นของท้องถิ่นที่สุด เติบโตในป่าสน และร้านอาหารจะเสิร์ฟในซุปหรือผัด ร้านอาหารบนภูเขายังเป็นสถานที่ที่ควรลองกาแฟท้องถิ่น อากาศเย็นเหมาะกับการปลูกกาแฟ และฟาร์มขนาดเล็ก รอบเขาค้อก็ปลูกกาแฟเช่นกัน
ตลาดในเพชรบูรณ์และจุดแวะข้างทาง
ตัวเมืองเพชรบูรณ์มีตลาดเช้าและตลาดกลางคืน ทั้งสองแห่งควรไปเยี่ยมชม ตลาดเช้าเป็นสถานที่ซื้อผลิตผลของจังหวัด ได้แก่ มะขามหวาน ผักจากภูเขา และผลไม้ที่ปลูกในสวนของจังหวัด ตลาดกลางคืนเป็นสถานที่รับประทานอาหาร มีเนื้อย่าง ก๋วยเต๋ยว และเครื่องดื่มหวานและขนมหวานที่ตลาดไทยทำได้ดี จุดแวะข้างทางเป็นอีกสถานที่หนึ่งในการรับประทานอาหาร แผงตามทางหลวงขายไก่ย่าง ข้าวเหนียว และส้มตำ รวมถึงมะขามหวานที่จังหวัดมีชื่อเสียง แผงที่ดีที่สุดคือแผงที่มีรถจอดอยู่ข้างนอกมากที่สุด เพราะเป็นแผงที่คนท้องถิ่นแวะ
เครื่องดื่มและของฝาก
เครื่องดื่มที่ควรลองในเพชรบูรณ์คือน้ำมะขาม ทำจากมะขามหวานและขายในขวดพลาสติกตามแผงข้างทาง มีรสหวานอมเปรี้ยว และเป็นเครื่องดื่มที่คนท้องถิ่นดื่มในวันที่อากาศร้อน เครื่องดื่มอีกอย่างที่ควรลองคือกาแฟท้องถิ่น ฟาร์มขนาดเล็กรอบเขาค้อปลูกกาแฟ และร้านอาหารบนภูเขาเสิร์ฟกาแฟ ของที่ควรนำกลับบ้านคือมะขามหวาน ถุงฝักมะขามเป็นของฝากตามปกติ และจะเก็บได้นานหลายสัปดาห์ ของอีกอย่างที่ควรนำกลับบ้านคือหมำจากชัยภูมิ ถุงไส้กรอกหมักเป็นของฝากตามปกติ และจะเก็บได้ไม่กี่วัน สถานที่ที่ดีที่สุดในการซื้อทั้งสองอย่างคือตลาดเช้า ผู้ขายจะให้คุณชิม และจะบอกว่าอย่างใดดีที่สุดในสัปดาห์นี้
Comments
Post a Comment